Niño marica

@martinlenha escribe para nós este post sobre o poemario “Niño marica”, de Óscar Espirita, con motivo do directo en Instagram que realizarán esta tarde.

niño

“A veces no es rey

el que atesora más poderes

sino el que más fuerte brilla

en la noche oscura”

Hay libros que vienen y se quedan, quizás no para siempre, pero cabezones, con esa permanencia de ideas fijas que estimula relecturas y resiste inundaciones, préstamos ladrones y mudanzas. 

Hay otros que vienen y se van; porque según avanzabas en la lectura, en tu cabeza no paraba de aparecerse ese amigo al que sabías que el libro en cuestión atraparía. Y así, al llegar a la última página, esa en la que muchas veces aparece la dirección de la imprenta, el libro se cierra y cambia de casa.

Por último, hay otros libros que vienen, se van y luego vuelven y se quedan. Éste es el ciclo de mi relación con “Niño Marica”, de Oscar Espirita. Desde hace años (supongo que a medida que me voy haciendo mayor), echo mucho más a menudo la vista atrás hacia mi infancia como niño marica y pongo por escrito recuerdos, entrevisto a mis padres rememorando escenas olvidadas y analizo fotos buscando gestos delatores de pluma preadolescente.

Por eso me sentí tan interpelado por “Niño Marica” de Óscar Espirita (@oscarespirita). Uno de esos enamoramientos de librería que me llevó a comprarlo, regalarlo y alegrarme cuando una amiga cómplice pensó en mi y me lo regaló de vuelta.

Publicado en 2015 por Ediciones Hidroavión (@ed_hidroavion), Óscar, poetiso, abre el pecho y la memoria para dejar paso a una serie de imágenes en verso con las que, al menos yo, no me podría sentir más identificado. Así, nos lleva de la mano a recordar su (nuestra) atracción por aquello que brilla, a bailar bajo sábanas como carpas de circo, a asustarnos juntes cuando en el patio chutaban con fuerza hacia nuestra posición. 

“los niños maricas empiezan su adolescencia cuando pueden

poco importa en realidad la edad biológica” 

Y de ahí saltamos al adolescente maricón y las primeras pasiones; pero también a la pluma y la máscara, a la violencia y las duchas de vestuario. Una maravilla de viaje que, de corazón, no quieres terminar. 

Y no termina. Porque después de “Niño Marica” vinieron más poemas en “Animalitos” (Hidroavión) , cuentos como “Si el rosa es de las niñas, el azul es del mar” o textos como “El lomo de un dragón”, incluído en “Asalto a Oz. Antología de relatos de la nueva narrativa queer” (Dos Bigotes @editorialdosbigotes).

Hoy ya queda un día menos de confinamiento; también un día menos para bajar a la librería de mi barrio a seguir conociendo a Óscar por sus textos. Por suerte, a mi todo esto me pilló con “Niño Marica” en la estantería, así que vuelvo a él otra vez. Y el ciclo sigue. 

#QUEERuña confinada: directos en IG e sesións en aberto

As sesións ordinarias do club de lectura LGTB son presenciais e mensuais. En tempos de confinamento, decidimos intensificar as citas e, obviamente, levalas ao entorno virtual.

  • Para participar nos directos en IG: só necesitas seguir a conta en Instagram do club QUEERuña e conectarte o día e hora indicados. Poderás lanzar preguntas nese momento, ou os días previos a través dos stories. Permanece atentx!.
  • Para participar nas sesións en zoom: escríbenos (aquí nos comentarios ou a través de twitter ou IG) e facilitarémosche as credencias para a túa conexión.

Que temos previsto para os próximos días?

  • Martes, 31 de marzo: Directo en IG con Gabriel J. Martín e Pablo Otero, integrante do club, ás 20.30h.

Psicólogo, escritor e activista gay, naciu en Cádiz e actualmente vive en Barcelona. Tivo titulares na prensa española como “La barba me dio la razón: aunque mi criaran como a una niña, yo era un niño“. Coñecedor da cara máis rancia do bullying, descubriu o seu vivir nun libro de López Ibor nun epígrafe adicado a “malformacións”. Gabriel é licenciado en Psicoloxía, representante do Consell Español de Psicología en la oficina LGTB da Asociación Americana de Psicoloxía (APA) e, entre outras cousas, coordinador do grupo de traballo de Psicoloxía Afirmativa LGTB do Col-legi Oficial de Psicologia de Catalunya. Un percorrido persoal e unha traxectoria académica e profesional que o dotan dunha voz experta que plasma nos seus libros Quiérete mucho, maricón (2016), El ciclo del amor marica (2017), Sobrevivir al ambiente (2018) e Gay Sex (que se publicará en maio do 2020).

Alison Bechdel e Fun home son unha das lecturas recuperadas de anos anteriores para as sesións all stars (sorry, Rupaul!). Temos falado largo e tendido sobre a autora e sobre o test que leva o seu nome, e tamén das viñetas desta xoia literaria que nos encanta. Como curiosidade engadida direivos que no cómic vemos como Alison recurre ás bibliotecas públicas para comprenderse, atoparse, definirse… e que posteriormente, no ano 2008, este mesmo cómic foi retirado durante meses dunha biblioteca pública de Marshall a petición dunha cidadá que o denunciou de “pornográfico”. Esta señora alegaba que era perigoso que as bibliotecas albergasen obras así, con eses contidos, porque poderían “seducir” á poboación xoven porque “parecen cómics”. Tiveron que pasar varios meses ata que a biblioteca en cuestión aprobou a súa Política da Colección (con apartados específicos para a adquisición de materiais) para que o cómic volvese aos seus estantes, xa que no documento recollíase de xeito explícito que a biblioteca mercaría “obras relevantes para a crítica e/ou de interese social”. Aí é nada.

  • Sábado, 4 de abril: Sesión QUEERmú con Éric Dopazo. Será ás 12.30h.

eric

Neste directo Éric (@piratasenparche en IG) fará confluir os libros, a música, o transfeminismo e o vermú.  Pódese pedir máis?

  • Martes, 7 de abril: Directo en IG con Óscar Espirita e Martín, ás 20.30h.

directoniño

Óscar Espirita colabora na antoloxía de relatos queer Asalto a Oz, onde firma “El lomo de un dragón”, que é, quizás, dos máis delicados do libro, escrito en clave poética e íntima e que arranca así: “El día que me muera me meterán en una caja marrón como a un hetero más. He pedido que me incineren para que todo el mundo vea cómo las llamas se vuelven violetas. Espero que me lleven claveles. Me gustan los claveles porque son las rosas de los pobres. A mí nunca me faltó el dinero, pero me siento cercano a su escasez”. Óscar é tamén autor do conto Si el rosa es de las niñas el azul es del mar (clasificado para infantil pero válido para todos os públicos) e dos poemarios Niño marica e Animalitos.

  • Mércores, 8 de abril: Sesión en zoom, en torno ao relato aberto de Marta Sanz, Sherezade en el búnker (descarga gratuíta regalo da autora). Será ás 18h. Participará a autora, que nos envía este vídeo:
  • Sábado, 11 de abril, nova sesión #QUEERmú con Éric Dopazo. Nesta ocasión, estará acompañado de dúas autoras galegas con obras que limos no club: María Reimóndez (Fóra do normal, editado Xerais) e Eva Mejuto (22 segundos, tamén en Xerais). Ambos libros, con personaxe protagonista trans.

sesion

  • Martes, 21 de abril: Directo en IG entre Miriam Beizana e Álvaro Domínguez, as dúas voces galegas da antoloxía Asalto a Oz. Será ás 20.30h.

miriamAlvaro

Pontevedrés do 86, Álvaro é autor de Veintitantos problemas, obra gañadora do Concurso de Novela Tandaia 2017. Participou tamén na antoloxía Lo que no se dice, editada pola editorial Dos bigotes, e na que se reúnen relatos de varios autores sobre os prexuízos machistas e homófobos nas institucións españolas. Asalto a Oz, tamén editado por Dos bigotes, recolle outro relato seu, “La pareja” na que deixa entrever as miserias intraparella. Ou non o son…?

Miriam, coruñesa nacida en 1990, é escritora e crítica literaria. Autora de Marafariña, Inflorescencia e Todas las horas mueren, nas súas obras o protagonismo recae sempre en mulleres, xeralmente lesbianas. Colaboradora en Hay una lesbiana en mi sopa, publicou tamén varios relatos dentro de antoloxías, como o de “Procura olvidarme” en Asalto a Oz. No 2019 publicou, xunto Maite Mosconi, Guerreiras de lenda, que é a súa primeira  obra infantil con contos e poemas.

Iremos actualizando progresivamente coas distintas accións que vaiamos programando, como un directo en IG con representantes da Rede educativa galega de apoio LGTBIQ.

Permanecede atentxs!

A cultura LGTB nos directos de IG: Gabriel J. Martín

O club de lectura LGTB QUEERuña, posto en marcha na Rede de bibliotecas municipais da Coruña no ano 2016, lánzase ás sesións virtuais e aos directos de IG para non perder ritmo.

Nestes momentos en que o confinamento non nos permite facer os encontros presenciais ou ir á biblioteca bucear entre os materiais LGTB dispoñibles, as participantes tiramos de directo de Instagram para entrevistar/charlar con persoas chave na bibliografía básica da cultura LGTB.

Comezamos este martes, 31 de marzo, Gabriel J. Martín, que charlará co compañeiro Pablo Otero. Conéctate ao Instagram do Club QUEERuña e non perdas detalle.

gabriel

Psicólogo, escritor e activista gay, naciu en Cádiz e actualmente vive en Barcelona. Tivo titulares na prensa española como “La barba me dio la razón: aunque mi criaran como a una niña, yo era un niño“. Coñecedor da cara máis rancia do bullying, descubriu o seu vivir nun libro de López Ibor nun epígrafe adicado a “malformacións”. Literal.

Mi vida se resumía en tres palabras: nunca, nadie, nada.

Gabriel é licenciado en Psicoloxía, representante do Consell Español de Psicología en la oficina LGTB da Asociación Americana de Psicoloxía (APA) e, entre outras cousas, coordinador do grupo de traballo de Psicoloxía Afirmativa LGTB do Col-legi Oficial de Psicologia de Catalunya.

Un percorrido persoal e unha traxectoria académica e profesional que o dotan dunha voz experta que plasma nos seus libros:

 

 

QUEERzoom: cando o club de lectura LGTB se volviu virtual

A última sesión do club QUEERuña desenvolveuse, por pura adaptación ao medio, de xeito virtual.

Despois dos problemas técnicos de rigor (que se un conecta, que se outra está sin audio, etc) a horiña de sesión transcurriu e transcurriu ben.

A pesar de que o previsto era falar sobre “Fun home: una familia tragicómica” (esta era unha das sesións All Stars, nas que recuperamos lecturas anteriores para darlles outra volta) acabamos falando integramente de Testo yonqui, híbrido entre o ensaio filosófico e a narración autobiográfica de Paul B. Preciado e do que falamos, por capítulos, en todas as sesións desta edición.

Testo yonqui é o relato da automedicación do autor, un experimento persoal co seu propio corpo, ao que lle aplica testosterona en xel. O libro é, ao fin, unha exploración persoal e, tamén, política.

Paul B. Preciado: "El sujeto del feminismo es el proyecto de ...
Imaxe tomada de eldiario.es

Algunos toman hormonas siguiendo un protocolo de cambio de sexo, otros trafican y se administran hormonas sin esperar un cambio de sexo legal  y sin pasar por un protocolo psiquiátrico, sin identificarse como “disfóricos de género”, gender hackers. Yo pertenezco a este grupo de usuarios de la testosterona. Somos usuarios copyleft: es decir, consideramos las hormonas sexuales como biocódigos libres y abiertos cuyo uso no debe estar regulado ni por el Estado ni confiscado por las compañías farmacéuticas.

Fala de identidade sexual fluída e non estanca, de sexualidade e capitalismo, de pornografía, feminismo e da industria do sexo. Pero tamén de desexos e encontros sexuais, de hormonas, dildos e de activismo queer. Mais os termos estrela que nos sacuden son o de tecnosexualidade e farmacopornografía. Toma pepinillo!

Detrás de cada machito social se esconde un cuerpo cibernético que desea ser penetrado como una furcia, violado y humillado por una rubia fascista, por una amazona de cabeza rapada y dildo de veinte centímetros o por la metralleta de una joven saudí que exhibe su cuerpo y oculta su rostro bajo un velo. Esa es la verdad de la economía farmacopornográfica: a dick is a dick.

Un libro repleto de frases atronadoras que xeneran debate “del bueno”.

Adiamos a próxima sesión, xa centrada exclusivamente en Fun home, da grandísima Alison Bechdel, para o mércores 1 de abril, ás 20.15h.

momento brindis

Se queres unirte a nós comenta esta entrada ou contáctanos polo twitter (@clubqueerunha) e darémosche os datos necesarios para conectarte!

 

O club QUEERuña en #QUEERentena: #quedaNaCasaeLe

A alarma sanitaria obríganos a pechar os espazos físicos bibliotecarios e a cancelar os encontros mensuais do club. Os encontros presenciais, enténdase, porque os virtuais están animados coma sempre.

No chat do grupo falamos de coronavirus, de coronas e de virus e, como non, de libros.

Martín lánzanos un challenge, que enseguida respondimos todas, na liña da tendencia literaria #bookface, un xogo creativo que consiste en facerse fotografías substituíndo a nosa cara pola portada dun libro que queremos recomendar. É algo que habitualmente se realiza e se publica nos venres, pero nestes momentos en que o día da semana non inflúe nos nosos movementos nin dinámicas físicas (snif!), imos facelo hoxe e tamén en calquera outro momento.

Mentres planeamos a ver como podemos facer unha sesión sobre o cómic que estamos lendo para a que sería a nosa segunda sesión All Star, “Fun home: una familia tragicómica“, esperamos polas redes o teu #bookface. Etiquétanos en Instagram e Twitter para que podamos verte, @bibcoruna e @clubdelecturaqueerunha

Cuarta edición e un parón forzado

Imos xa pola cuarta edición do primeiro e, ata o momento, único club de lectura LGTB de Galicia, un club que se consolida coma un grupo diverso e estable.

O QUEERuña, desde a última entrada publicada neste blog, seguíu reuníndose mensualmente ata o mes pasado. Hoxe, mércores 18 de marzo, teríamos a nosa sesión habitual que pospoñemos ata o próximo mércores, 25 de marzo, e que transformamos nunha sesión virtual en videoconferencia.

Mais hoxe viñemos aquí para recompilar os títulos LGTB que limos, debatimos e fixemos nosos; para sacar á luz máis materiais que nos tocan, que falan de nós.

Entre outubro do 2018 e xullo do 2019, limos 9 títulos dispoñibles na Rede de bibliotecas municipais da Coruña e algún deles (2) que podes descargar en préstamo da plataforma de préstamo de libro electrónico.

Entre outubro do 2019 e a que sería a nosa reunión de hoxe, adicamos as sesións a estes títulos:

En breve publicaremos cousiñas que nos están rondando pola cabeza, e tamén información sobre a sesión virtual.

#EuQuedaNaCasa #QUEERentena

Temas para máis de 22 segundos de debate

Boas, queeruñxs! Xa estamos a menos dunha semana para o noso encontro centrado na novela xuvenil 22 segundos, de Eva Mejuto. Tras publicar a entrevista coa autora no post da semana pasada, hoxe poñémonos cunha proposta de temas para dar de si de seguro que máis de 22 segundos de debate.

  • Youtubers trans: a historia de Álex, relatada na novela, inspírase en moitos casos reais de adolescentes -e non tan adolescentes- que deciden compartir a súa vivencia da transexualidade a través da famosa rede social YouTube. Unha das persoas máis coñecidas da comunidade trans é Aydian Dowling, quen chegara a ser portada da tradicional revista dedicada a público masculino heterosexual Men’s Health. Coñecedes algún outro caso popular nas redes? Que opinades desta saída do armario dixital e a visibilidade que reporta ó colectivo?

aydian-transgender-mens-health-ultimate-man__oPt

A propósito dos youtubers, na rede temos exemplos de varixs adolescentes booktubers que fixeron as súas revisións sobre a novela 22 segundos. Velaquí tedes un exemplo:

  • Lecturas para unha adolescencia trans: esta é a primeira novela xuvenil que lemos no club sobre unha das siglas probablemente máis esquecidas no devir das reivindicacións da diversidade sexual. Por sorte, nos últimos anos publicáronse obras que abren unha fiestra ao pensamento. No catálogo de As Municipais Entenden tedes varios exemplos.
  • Roles de xénero: Álex relátanos nos primeiros capítulos o seu rexeitamento ó tradicionalmente asignado a un rol feminino, tal como o pelo longo, as saias e vestidos… Se ben se trata dunha experiencia personalísima, credes que se está a remitir a transexualidade cara unha hipermasculinización ou unha hiperfeminización, dando lugar ó arrepiante lema “atrapado no corpor dunha muller”?
  • Rede de apoio e visión positiva da transexualidade: esta historia trátase das poucas que reflicten con humor e optimismo o espertar da identidade sexual. Credes que a rede de apoio da que conta Álex (mestras na escola, familia…) axudan a enfocar a experiencia cara o optimismo?

Lembrade que a derradeira sesión do club de lectura LGTB Queeruña quedará para o mércores 18 de xullo ás 19h. Finalmente, a cea vaise retrasar para a volta do curso escolar, entre setembro e outubro. Daremos máis información nestes lares, no grupo de whatsapp e no Twitter.

 

Entrevista a Eva Mejuto, autora de “22 segundos”

Boas, queeruñxs! Xa metidxs en plena efervescencia do Orgullo na Queeruña, e ademais das mostras de cultura LGTB que temos nas nosas queridas Bibliotecas Municipais, estamos en plena lectura de 22 segundos, obra de Eva Mejuto.

Desta vez, para preparar o encontro do vindeiro 20 de xullo ás 19h (lembrade, logo terá cea de bonus track) entrevistamos á autora desta novela que trata a experiencia dun adolescente transexual.

 

  • Como está sendo a acollida de 22 segundos? Recibiches comentarios por parte do colectivo trans galego?

A acollida está a ser moi boa. Pasou xusto un ano desde a súa publicación e van tres edicións, isto é pouco habitual na nosa literatura. E non só polo número de exemplares vendidos, foi finalista da Gala do Libro Galego como mellor obra xuvenil do 2017 e tivo tamén una ampla repercusión mediática. Mais sen dúbida o mellor é o espazo que ocupa nos centros de ensino galego; téñenme chamado de Santiago, Vigo, Pontevedra, Sanxenxo, Viana do Bolo, Pontedeume, Cee, Camariñas, Ribadeo, Xinzo de Limia, Gondomar…Que un libro que fale de transexualidade e teña presenza activa no eido escolar, e máis do ámbito rural, é sintomático de que algo está a cambiar, que había -hai- un espazo por encher.

Por parte dos colectivos tiven boas críticas, especialmente de Arelas. Tamén é certo que eu tiven durante todo o proceso de escrita o seu asesoramento e foron varios os mozos trans que o leron antes de publicalo. Para min era e é moi importante representar o colectivo (obviamente esta é una historia individual) con dignidade, con cariño, con respecto, e iso só é posible despois dun traballo de documentación, de falar con moitos mozos trans, de captar os seus sentires, as súas circunstancias, reivindicacións… O traballo de visibilización que están a facer é admirable e moi xeneroso.

  • Como decidiches tratar esta historia tan persoal? 

Levo uns vinte anos traballando arredor da literatura infantil e xuvenil galega e non é difícil percibir que hai temas absolutamente esquecidos. A diversidade sexual en xeral e a transexualidade en particular é unha das ausencias máis notables. 22 segundos naceu o texto dun álbum ilustrado, que naceu despois de ver o documental El sexo sentido. Mais a medida que me fun metendo no tema vin que era o público adolescente o que tiña máis necesidade, ao meu modo de ver, de ter nas mans libros que lles achegaran a cuestión da identidade de xénero. Entendín que o mellor modo de facelo era desde a empatía, de aí que o libro estea en primeira persoa e sempre desde unha óptica afectiva, humana. Gústame pensar que a rapazada que o le consigue ver, pensar, ser… Álex por un momento e entender a diversidade na súa propia pel.

Eva Mejuto 22 segundos

  • Inspirácheste nalgunha historia en particular para relatar a transición de Álex?

Un dos mozos que entrevistei para a obra é Marcos Ceive, un rapaz de Cangas. Fixémonos amigos a raíz da obra. El compartiu comigo a súa vida, nun acto de xenerosidade inmensa. Boa parte do que se conta no libro son anécdotas da súa vida, outras están tomadas dos testemuños de rapaces das canles FTM de Youtube que seguín durante máis dun ano, outras experiencias son da miña propia vida e outras, inventadas. En todo caso, a transición de Álex está aínda por contar, forma parte dun proxecto no que Marcos e máis eu estamos traballando…

  • Foi positiva a acollida por parte dunha editorial de renome como Xerais?

Desde o primeiro momento, si. Sen o seu apoio, sería imposible que a obra saíse á luz. Manuel Bragado confesoume que hai tempo recibiran un texto que falaba do tema pero que non se atreveran a publicalo. Hai uns días presentaron Fóra do normal de María Reimóndez, tamén na colección xuvenil Fóra de Xogo e no prelo teñen unha obra infantil que tamén trata a transexualidade.

  • Pensas que debe existir máis literatura sobre diversidade sexual en galego?

Por suposto! Moita máis! Como comentei, están a saír obras mais cómpre termos un corpus que visibilice, que lle poña nome ás cousas, que axude a ter referentes para a cidadanía, especialmente para a infancia e a mocidade. A literatura, especialmente nas primeiras idades, axuda a construír a propia identidade, a coñecer o mundo, a entendelo e, ademais, a ter conciencia crítica para TRANSformalo.

Literatura infantil LGTB: Á vida hai que botarlle conto!

Como estades levando o comezo de verán, queeruñxs? Xa temos máis horas de sol para disfrutar de lecturas ao aire libre! E tamén das actividades de #AsMunicipaisEntenden, o programa especial das Bibliotecas Municipais da Coruña co gallo do Orgullo LGTB. Neste ano organizaron unha sesión moi especial de contacontos infantís e de literatura infantil LGTB. Xs queeruñxs tivemos a sorte de ser invitadxs tras ter escollido contos para distintas idades na semana pasada.

01

O certo é que quedamos abraiadxs da riqueza da literatura infantil, e agradecimos que as bibliotecarias nos tiveran descuberto as diferenzas entre os libros concebidos para que adultos expliquen a nenxs una situación, moito máis guiados no relato, empregados como algo instrumental –aprenderlle á rapazada algo, como o caso dos libros de Teo- e os que espertan a imaxinación, e non só a de xs máis peques!

A escolma das bibliotecas trataba todo tipo de cuestións relacionadas coa diversidade sexual –estereotipos, identidade, familias homoparentais…- e mesmo databan de épocas distintas, polo que puidemos facer un percorrido pola literatura infantil LGTB concluíndo que aínda estamos a tratar este tipo de cuestión nun primeiro paso ó que de seguro virán outros máis.

02

De feito, salientamos datos como que o primeiro libro no que aparece dun xeito explícito a palabra transexual –Soy Jazz– data do ano 2017. Esta achega, aínda que resulta un fito, trátase dun libro moi dirixido que explica a situación, pero ó que lle falla chegar a empatizar con quen le a obra: explica os problemas que tivo Jazz, como a axudou a súa familia… Pero peca de exceso de descripción fronte á emoción que permita identificarse e empatizar realmente coa situación que se presenta.

Destacamos tamén obras máis antigas. Anos atrás, en 1936, temos unha obra que segue a cautivar á rapazada cun relato que reviste actualidade: Ferdinando el toro. Un libro que tivo que esquivar a censura coa historia dun touro que é diferente ó resto, ó estereotipo: non é fero, é sensible… Unha obra que ademáis está dotada dunhas ilustracións que complementan o texto. Outro clásico moderno é Oliver Button es una nena, publicado no ano 1979, e que a día de hoxe ten temas dos que tirar sobre estereotipos.

03.JPG

Con esta retrospectiva feita, imos presentar todos os contos que saíron nesta sesión tan especial. Dividímolos en os nosos favoritos e, digamos, os nosos menos favoritos, aínda que para gustos… Velaquí os tedes:

Os nosos cinco favoritos da literatura infantil LGTB

  • Monstruo rosa: unha historia tenra, que incita a soñar e que logra o fin último, espertar a empatía. Porque todxs somos monstruos rosas nalgún momento da nosa vida…
  • Por cuatro esquinitas de nada: non cambies ti, que cambie o entorno! Isto dito cunha imaxe aparentemente simple pero cargada de significado.
  • Titiritesa: unha xoia preciosista con alusións ó mundo circense, que fala do tacto e da pulsión.
  • Families, families, families!: catálogos de familias diferentes que espetan a imaxinación da rapazada. Sutilmente, sen xulgar, expresa toda unha amalgama de diversidade a través de familias de animais.
  • Sofía, la vaca que amaba la música: outra historia tenra sobre estereotipos e como encaixar na sociedade buscando un oco no que recoñecerse entre outras diversidades.

Os nosos cinco menos favoritos da literatura infantil LGTB

  • Con Tango son tres: unha historia real que pon en escea á familia homparental e a xestación subrogada, tema que nos xerou algo de inquedanza pola superficialidade coa que podía presentar o tema a xente nova.
  • Esperando a Pingüi: unha nova achega á xestación subrogada dun xeito un tanto superficial. Agradecemos que existan contos que poñan a cuestión na vista dxs nenxs, pero talvez dun xeito máis traballado.
  • Héctor, el hombre extraordinariamente fuerte: un forzudo que ten un segredo… calcetar. Non nos convence o punto de partida do autor de amosar esa ruptura do estereotipo coma un segredo que debe agochar, se ben as ilustracións e a mensaxe final calou fondo en nós.
  • Rey y rey: historia clásica de procura do amor dun rei… pero con outro rei. Entendemos que replica a historia do “casting amoroso” dos contos tradicionais e que, neste senso, non resulta tan rompedor.
  • Ahora me llamo Luisa: historia tenra, cunha ilustración moderna e actual… pero que segue a ser o mesmo relato que se podía contar hai dez anos atrás, mesmo sendo unha obra de 2016.

04

Lembra que as Bibliotecas Municipais da Coruña editaron o ano pasado este catálogo dentro da campaña permanente sobre diversidade sexual nas bibliotecas #AsMunicipaisEntenden. Nel poderás atopar estas e outras recomendacións de literatura e cultura LGTB para todas as idades e gustos.

Pola nosa parte, xs queeruñxs estamos a ler 22 segundos, obra de literatura xuvenil escrita por Eva Mejuto. A autora estivo presentando o libro na biblioteca do Ágora o xoves 21 de xuño, e nós comentaremos este texto o vindeiro venres 20 de xullo, cando, posteriormente, teñamos unha cea de confraternización queeruña. Non faltes!

Posiciones de debate

¡Hola de nuevo, queeruñxs! Esta semana hacemos varias publicaciones porque estamos en un mes muy especial: por una parte, estamos en el cierre de curso de clubs de lectura, y mañana tendremos un encuentro con el escritor Javier Palomas. Además, este es el mes del Orgullo, y como todos los años las Biblitoecas Municipales de A Coruña lanzan sus actividades específicas dentro de la campaña #LeConOrgullo.

Al lío, en el post de hoy queremos compartir una serie de temáticas sobre la colección de relatos breves Posiciones geográficas, de Suzana Tratnik. El libro está compuesto por quince miradas sobre la transexualidad, el lesbianismo y la identidad de género, todo ello desde el prisma de la activista eslovena. Aquí van unas preguntas para ir abriendo boca:

  • ¿Cuál ha sido el relato qué más poso os ha dejado y por qué?
  • ¿Pensáis que hay una traslación sociocultural a nuestra realidad en las historias que refleja Suzana Tratnik? Como dato, comentamos que el matrimonio igualitario está legislado en Eslovenia desde el año 2017. Ayer, como quien dice…
  • ¿Qué opináis de la visión de la identidad de género que arroja Travestis en el autobús?
  • ¿Os resultan familiares las historias de infancia y despertar sexual que escribió Suzana Tratnik?
  • ¿Cómo expresa Suzana las tensiones entre contrapuestos: modernidad y tradición, represión y libertad, feminidad y masculinidad…?

Os dejamos con estos cinco interrogantes sobrevolando la cabeza para entre todxs darle una nueva lectura al libro, algo que sin duda hace mucho más enriquecedor el gran placer de leer. Recordad que tendremos este encuentro el próximo miércoles 13 de junio a las 19h, momento en el que intercambiaremos la obra por una colección de cuentos infantiles LGTB, que pondremos en común con bibliotecarixs de las Municipales el 20 de junio a las 19h.