Novas incorporacións de narrativa LGTB para adultos

Gústache pasar o tempo lendo unha boa novela? Pois le con atención este post porque hoxe traémosvos as novas incorporacións ao catálogo das nosas Bibliotecas Muncipais, de narrativa para adultos e de temática LGTB. Hai novelas de diferentes xéneros para todos os gustos e que agardamos vos gusten tanto como a nós.

  • Con el amor bastaba, Máximo Huerta. Unha emocionante novela de vida cotiá que pon o foco na única vía de salvación fronte aos desencontros e as diferenzas, o amor.
  • Calypso, David Sedaris. Colección de relatos cómicos onde o paso do tempo, o aburguesamento involuntario e, sobre todo, a familia, protagonizan esta serie de historias nas que o propio Sedaris fai de voz e personaxe principal.
  • La cresta de Ilión, Cristina Rivera Garza. Novela rompedora e de intriga que aborda a identidade e o xénero. A autora disecciona os efectos da violencia e explora os límites do real.
  • Frankissstein: una historia de amor, Jeanette Winterson. Novela de ciencia ficción, que che leva a unha viaxe no tempo divertidísimo e agudo con Frankenstein, alter ego actuais mergullados no mundo da intelixencia artificial, a criogenia e os robots sexuais.
  • Niña, mujer, otras, Bernardine Evaristo. Novela da vida cotiá composta por historias independentes, pero entrelazadas entre si e protagonizadas por doce mulleres de diferentes xeracións, clases sociais, ideoloxías, sexualidades e identidades.
  • Encuéntrame, André Aciman. Para os que leron a primeira parte “Llámame por tu nombre” do autor. Esta novela romántica é a continuación da mesma, e segue a vida de Samuel, o seu fillo Elio e Oliver.
  • Reina, ELizabeth Duval. Primeiras memorias en España dunha muller da xeración Z que aos 19 anos xa é un referente da poesía e do activismo.
  • Las malas, Camila Sosa Villada. A autora constrúe un texto autobiográfico ‘ trans’ sen remilgos sobre os seus anos salvaxes.
  • Lara e Sabela, Ignacio Vidal Portabales. Novela da vida cotiá na que o autor indaga na temática do amor feminino con humor, delicadeza e fortuna.
  • A teoría dos contrarios, Pere Tobaruela. Historia de amor que non entende de sexos, unha historia de polos opostos que se atraen.
  • Boulder, Eva Baltasar. Continuación de “Permafrost” , na que agora a relación entre as dúas mulleres e estable e duradeira. O tema que aborda, é a maternidade e a disgregación da parella vinculada ao nacemento dun fillo.

Xa sabes que se hai algunha do teu interés, soamente debes clicar enriba do título para coñecer a súa sinopse, datos bibliográficos e ubicación para ver en qué biblioteca está dispoñible e así levala en préstamo e comezar a disfrutar dela.

As recomendacións LGTB do Nadal 2020.

Este Nadal, como todos os anos, as Bibliotecas Municipais da Coruña vimos de elaborar unha guía cunha morea de suxestións de libros para agasallar a quen máis o desexedes trátase da Guía de Nadal Historias de Regalo 2020. Son recomendacións para todas as idades, dende os pequenos e pequenas da casa ata a xente adulta.

Neste post queremos destacar a proposta que facemos dentro da sección LGTB e feminismos, que xa é habitual na guía de Nadal:

  • Permaxeo, Eva Baltasar. Novela da vida cotiá para adultos onde a protagonista coas súas dúbidas, presións externas e un remuiño de emocións fan que se sinta soa e incomprendida nun mundo no que non encaixa.
  • SuperUlex, Susana Sanchez Arís. Novela xuvenil dos superheroes da vida, tras pasar por unha leucemia e incorporarse de novo ao instituto, a protagonista, decide utilizar os seus superpoderes para combater a favor das boas causas. Porén, ela tamén está á procura da súa identidade.
  • Oliver Button é unha nena, Tomie de Paola. Conto vermello para nenos e nenas de 6 a 8 anos, un clásico que, dende a emoción e a sensibilidade, anima á autoafirmación e á empatía fronte aos estereotipos e á incomprensión.
  • Elisa e Marcela, Xulia Vicente. Cómic galego de adultos que narra a historia de amor e valentía de Elisa e Marcela, as galegas que protagonizaron un escándalo a comezos do S. XX tras casarse pola igrexa.
  • Superbollo contra la L.E.F.A, VV. AA. Cómic hispano de adultos colaborativo e escrito polo colectivo Parole de Queer. A novela gráfica aprópiase da estética de Superman para reverter o rol clásico do superheroe desde o feminismo e o queer.
  • Entre donas, VV. AA. Conto da vida cotiá para adultos que reúne dez relatos doutras tantas escritoras galegas actuais, diversas en estilo narrativo ou experiencias, pero que coinciden en tomar a palabra e falar con voz propia, colocando as mulleres no centro da historia.
  • No estamos tan bien: nacer, crecer y vivir fuera de la norma en España, Rubén Serrano. Investigación levada a cabo polo xornalista e autor do libro, sobre crecer e vivir sendo queer na España actual. Os protagonistas ven como certos espazos seguen condicionados por un mundo que xulga as súas posicións sobre xénero, amor e sexualidade.
  • Mariquita: una historia autobiográfica sobre la homofobia, Juan Naranjo. Juanito descobre que non encaixa cos demais e no colexio empezan a chamarlle mariquita sen saber que significa. Esta obra persoal conta unha historia universal, a dos marxinados, os diferentes, os acosados.

Se tedes interés en algún deles clica enriba do título para acceder ao documento no noso catálogo e ver todos os datos do mesmo. E se queres coñecer todos os demais materiais que recomendamos para agasallar, pincha no seguinte enlace e accederás á guía completa, onde os atoparás clasificados por idades: ENLACE Á GUÍA DE NADAL HISTORIAS DE REGALO 2020.

Unha marabillosa guía con unha gran cantidade de historias para ler, ver e escoitar e para todos os gustos e públicos.

Os cómics LGTB que acabamos de incorporar ao catálogo…

Se che gusta o cómic non deixes de ler este post, xa que traemos as últimas novidades en cómics LGTB para o público adulto e que de seguro che encantarán.

Cómic galego

  • O derradeiro libro de Emma Olsen, Pablo Prado. A escritora norteamericana Emma Olsen, regresa ao seu pobo natal para afrontar os seus últimos meses de vida afectada por unha enfermidade terminal. Dedicará o tempo que lle queda a escribir un libro.

Cómic hispano

Cómic europeo

Cómic americano

Cómic manga

Que vos parecen as novidades? Se che interesa algunha podes clicar no título de cada unha delas e lévache directamente ao documento para ver todos os datos dos mesmos e a súa ubicación nas nosas bibliotecas da rede. Botádelles un ollo!

Últimas incorporacións LGTB Infantil e Xuvenil nas Bibliotecas Municipais da Coruña

Dende as bibliotecas municipais da Coruña compartimos con vós as novas incorporacións ao catálogo de temática LGTB, para o público infantil e xuvenil.

Atoparedes algún conto para as crianzas da casa e algún que outro cómic e narrativa xuvenil, xa para os máis maiores.

Se che interesa algún, non dubides en clicar máis abaixo enriba do título de cada un deles para ver se está dispoñible e así levalo en préstamo, ademais de poder consultar a súa sinopse, signatura e a biblioteca onde se atopa.

Esperando a visita de Roy Galán

Cando estamos a piques de lanzar xa a publicidade do inicio de inscrición para a tempada post-pandémica do club de lectura LGTB, o festival Corufest2020 agasállanos cun obradoiro de escrita con Roy Galán para as persoas que participamos no club na tempada anterior.

Se ti non formabas parte que non cunda o pánico: Roy Galán estará tamén nun acto aberto ao público na Biblioteca Ágora o día 8 de outubro. Será entrevistado polo compañeiro Pablo Otero e haberá tamén rolda de preguntas abertas. A inscrición é obrigatoria, e dará comezo a partir do día 1 de outubro na web das bibliotecas.

Se non o fixeches xa, podes achegarte aos libros do autor de orixe galega no catálogo da Rede de bibliotecas.

Ao día seguinte, o venres 9 ás 19h, haberá, tamén na Biblioteca Ágora, unha edición especial de Libros vivintes con Patrick Dopico. Este encontro cun libro de carne e óso require tamén inscrición, que se habilitará o mesmo día 1, tamén na web das bibliotecas.

LCG – BCN: porta de embarque LGTB. Desde a Agra do Orzán a Nou Barris

A semana máis reivindicativa para o colectivo LGTB pilla as bibliotecas coruñesas en pleno proceso de desescalada e de reactivación progresiva de servizos. Aínda así, dános por (tomarnos a temperatura e) embarcar e atravesar a península percorrendo uns 1000kms de distancia.

Imos cara a rede de bibliotecas de Barcelona, un equipamento público formado por 40 centros bibliotecarios. As súas coleccións, xeneralistas para dar servizo a toda a cidadanía, combínanse con algunhas especializacións por centros en certos aspectos, materias, realidades, etc. Así, por exemplo, a Biblioteca Fort Pienc especialízase en Arquitectura e deseño; as ciencias forenses e criminoloxía atópanse na Biblioteca Canyelles e a cultura maker é obxecto da Biblioteca Montserrat Abelló.

Nas bibliotecas da Sagrada Família-Josep M. Ainaud de Lasarte, Francesca Bonnemaison e Poble-sec-Francesc Boixonde atopamos especializacións en LGTB e/ou feminismos. Se imos á biblioteca de Nou Barris atopamos Identidades trans e xénero, un bo referente para calquera biblioteca que queira traballar a igualdade e a diversidade, e do que Eric é responsable. 

Eric Sancho Brú

Eric, cóntanos algo sobre ti.

Trabajo en Bibliotecas de Barcelona desde el 2012 y, durante los últimos 3 años, he sido el responsable de una colección especializada de la Biblioteca Nou Barris, el centro de interés sobre Identidades Trans y Género. En 2014 inicié mi tránsito de género en esa biblioteca y tuve la suerte de encontrar mucho apoyo por parte de compañeras y dirección. Apareció la oportunidad de ir creando poco a poco esta colección, hasta que la inauguramos en marzo de 2017 con una exposición de fotos de personas trans (un proyecto de Mar C. Llop que luego se editó, titulado “Construcciones identitarias. Work in progress”), y una biblioteca viviente donde participaron varias personas del colectivo trans. Cada año la colección ha ido creciendo tanto en libros y materiales como en actividades que organizamos desde la biblioteca en colaboración con autores y asociaciones trans. Para mi es una gran satisfacción saber que con este proyecto hemos podido visibilizar el colectivo dentro de las bibliotecas, donde era difícil encontrar materiales que trataran el tema, y ofrecer información y dar apoyo a muchas personas trans y a sus familias.

Si tenéis interés en saber un poquito más y en ver lo que incluye esta colección, se pueden consultar y descargar los catálogos en línea a través de la página web de la biblioteca, en los enlaces que hay en el texto aquí <https://ajuntament.barcelona.cat/biblioteques/bibnoubarris/es/canal/identitats-trans-i-genere>

Que deben facer as bibliotecas públicas por e para o colectivo LGTB?

Las bibliotecas deben ser un reflejo de la sociedad, de sus inquietudes y necesidades de información. El colectivo LGTB lleva años trabajando para ocupar el espacio que le corresponde en la vida social pública, creando libros que reflejan nuestra realidad, que cuestionan la manera en la que nos han contado el mundo, produciendo conocimiento y arte. Todo esto, que apela a toda la sociedad, es una riqueza a la que las bibliotecas públicas deben dar respuesta incluyendo en sus colecciones documentos de todo tipo y para todas las edades que reflejen la diversidad sexo-afectiva y de género; colaborando con las asociaciones LGTB del territorio para dar visibilidad a sus realidades y proyectos; y siendo un lugar de encuentro e intercambio de ideas para personas de dentro y fuera del colectivo.

Vai no seu ADN ou é máis unha cuestión da sensibilidade individual dos e das profesionais?

En el ADN de las bibliotecas está el ser un servicio público destinado a fomentar el conocimiento y a propiciar la cohesión social entre la población, así que, en un principio, deberían ser sensibles a las realidades de las personas LGTB. La realidad es que, todavía hoy, el hecho de tener materiales que reflejen la realidad de las “minorías” sociales (y no me refiero solo la de las personas del colectivo, sino también a la de personas con discapacidades, personas migrantes, personas racializadas, etc.) depende mucho de los conocimientos y la sensibilidad particular de los profesionales de las bibliotecas. Nuestra colección debe tener un carácter generalista, ser útil para un público muy amplio, pero esto no significa que tenga que responder a una idea equivocada de la sociedad (no todo el mundo es hetero, capaz, nacional, blanco, etc.). Es por esto que creo que habría que formar al personal de bibliotecas en temas de diversidad y fomentar la consciencia del papel social que hacemos desde la institución.

Que estades facendo nas Bibliotecas de Barcelona?

En Barcelona tenemos la suerte de trabajar 40 bibliotecas en red. Eso significa que compartimos fondo documental y nos permite crear colecciones especializadas en temas específicos para completar las colecciones generales. Desde hace años hay colección LGTB en la Biblioteca Sagrada Família (donde además celebran cada año una semana LGTB con entidades del barrio) y también en la Biblioteca Francesca Bonnemaison, que está especializada en feminismo. En los últimos tiempos se están creando más colecciones especializadas como la de la Biblioteca Nou Barris y, más recientemente, la de la Biblioteca Poble Sec, que mezcla LGTBIQ con teorías feministas. En la Biblioteca de El Carmel, celebran el FOK, el orgullo del barrio una semana al año, también en colaboración con asociaciones y otros equipamientos; y la Biblioteca Sant Antoni colabora con el Centro LGTBI de Barcelona para organizar un club de lectura temático. También cada vez hay más bibliotecas que compran documentos y organizan actividades relacionadas o que tienen proyectado crear una especialización, como por ejemplo, la Biblioteca Montserrat Abelló.

Es partidario da etiqueta LGTB na clasificación dos materiais?

Totalmente. Creo que todavía estamos en un momento en que hay que visibilizar y hay que reivindicar nuestra existencia. Las personas LGTB hemos crecido sin referentes y la gente joven sigue creciendo con muy pocos, y tienen que poder acceder a ellos con facilidad a través de cuentos, libros, películas. En mi opinión, señalar un libro y ponerlo en un lugar digno de la biblioteca está mandando un mensaje positivo de reconocimiento y de presencia a los usuarios. Ahora que empiezan a sonar voces que nos quieren volver a meter en los armarios, no es momento de esconderse ni de pasar desapercibidos. Para mi clasificar los materiales como LGTB también es una muestra de orgullo de ser quienes somos cada día.

Que che parece o que estamos facendo nas da Coruña?

Me parece una maravilla que se lleve tanto tiempo trabajando en el tema y apostando por incluir materiales que reflejen la realidad LGTB en vuestras bibliotecas. Siempre es un gusto navegar por otros catálogos y descubrir obras nuevas de las que no tenía noticia. El club de lectura QUEERuña, además de tener un nombre que me encanta, me parece una iniciativa fantástica. Los títulos leídos hasta ahora son muy variados y de calidad y el hecho de tener el blog, donde queda constancia de los encuentros, es un gran acierto. Se nota el cariño y el trabajo que hay detrás y, así, no se queda lo aprendido entre todos en las reuniones sino que llega a todas las personas que tengan interés (como yo, ¡que ya llevo leídas una cuantas entradas! Qué gusto leer en gallego). Os felicito por todo el proyecto y os agradezco el interés, espero que en un futuro podamos colaborar. Moltes gràcies i fins aviat!


As municipais entenden é unha iniciativa que puxemos en marcha na Rede de bibliotecas municipais da Coruña no ano 2012. Non perdas detalle da programación especial que temos prevista nas diversas canles para o 2020.

Propostas de debate para “A cabeza de Medusa”

Ola, queeruñxs! Como levades os 28º que marcan os mercurios ás 12h dun 28 de maio coma hoxe?

Estamos a 7 días do próximo “encontro” en zoom e imos deixar por aquí unha proposta de temas para o debate sobre a primeira lectura que facemos en dixital a través da plataforma de préstamo de libro electrónico galega, Galiciale: A cabeza de Medusa, de Marilar Aleixandre.

Publicada no ano 2008 foi gañadora da 10ª edición do concurso Premio Fundación Caixa Galicia de Literatura Xuvenil 2008, e do Premio The Withe Ravens (Internationale Jugend Bibliothek) no 2009 e Premio Frei Martín Sarmiento no 2010.

A autora recolle no epílogo que conta a historia con personaxes ficticias, mais que dúas rapazas doblemente violadas existiron nun instituto no que exerceu a docencia. Moitas máis Lupes e Sofías existen e máis necesarias son obras coma esta.

https://platform.twitter.com/widgets.js

Sabendo que o mollo da historia dá moito de si, poñemos enriba da mesa estas cuestións:

  • Sofía, que exixe para si o que é dela, e Lupe, que abandona e logo retoma a demanda con forza. Son dúas evolucións distintas que poñen de manifesto a importancia do acompañamento e dos coidados, do amor e da amizade, mais tamén o que nos di a autora en twitter: como facer fronte á vergonza.
  • o papel dos medios de comunicación e a importancia da linguaxe: de como as novas nos xornais evolucionan de “presunto agresor” a “presuntamente agredida“; ou de como o foco se vai movendo dun lado ao outro ata acabar cuestionando as vítimas e facéndoas responsables do que lles acontece, como se fose o seu castigo merecido;
  • as masculinidades: Mauricio e Artur representan, quizás, dúas contrapostas. Ao longo de toda a historia só unha personaxe masculina lle fai fronte á toxicidade de quen acusa á vítima. Rubén, aínda que con comparacións a chiscos desafortunadas, é claramente un aliado. E Vicenzo, que é Vicenzo?

Creo que hai dúas violancións. Unha física e outra simbólica, entendes? Unha é a agresión ao teu corpo. Sei que foi arrepiante mais, sen a carga simbolica que lle atribúe a sociedade, non debería preocuparte máis que… que se che atropelasen un pé cunha moto.

Rubén, a Sofía
  • as nais e os pais: a nai do violador alíñase coas nais e pais das violadas mediante unha carta na que pide o seu perdón (o dela) e se manifesta solidaria coas rapazas, e non co seu fillo. O pai do violador quere comprar o silencio. Que credes que faría o pai de Lupe se recibe esta oferta?
  • o consello escolar con profesorado e nais e pais que reflicten ben a sociedade e o permanente desculpar ás vítimas (homes) das violencias ás que están sometidos: o poder das temidas minisaias. Sería hoxe distinto?
  • o estigma social: Jessica é a personaxe estigmatizada por vivir nunha casa de acollida e, vaia, resulta ser a vítima da terceira violación presentada no relato, aínda que fora a primeira en ter sucedido.
  • o simbolismo do que fala Rubén: segue sendo o mesmo hoxe, 12 anos despois? Fixo isto un percorrido similar ás denuncias por malos tratos tal e como lle comenta Elvira a Sofía?

Hai vinte anos case ningunha muller denunciaba os malos tratos. Se llo contaba á familia diríanlle que era normal. (…) Afortunadamente as cousas mudaron bastante nestes vinte anos.

Elvira, a Sofía

Quedounos algo? Podes propoñer outras cuestións para o debate!

https://platform.twitter.com/widgets.js

Vídeo completo do encontro en zoom con María Reimóndez

O relato A esencia da cidade (de descarga gratuíta desde a web de Xerais) foi o fío condutor do último encontro virtual e conxunto que organizamos para os clubs de lectura da Rede de bibliotecas, e no que reunimos a integrantes de outros 13 grupos. Aí é nada.

María Reimóndez, a quen entrevistamos hai uns días neste blog, foi quen de arremuiñarnos para debullar man a man algunha das capas heteropatriarcais que intentan manternos sometidas. Capas ás que, non miremos cara outro lado, hai que plantarlles cara para que non ocupen máis espazo público.

Vídeo da sesión completa

O relato, confesou, é o resultado dun encargo que lle fixeron desde Italia no marco dun proxecto relacionado coa Europa das cidades e que finalmente foi rexeitado, moi probablemente por incómodo. Amnistía Internacional, moi preto no tempo, fixéralle un encargo similar e foi así como A esencia da cidade foi publicado dentro de Camiñan descalzas polas rochas: autoras polos dereitos das mulleres, do que hai un exemplar para o préstamo na Biblioteca de Estudos Locais.

Lecturas.gal para #DesconfinarALingua e a LGTBIfobia

En catro anos de andaina do primeiro (e polo momento único) club de lectura LGTB en Galicia, tivemos múltiples oportunidades de atoparnos coas nosas letras e coas creadoras galegas que falan de nós e para nós; que nos interpretan e representan nos diversos espazos literarios.

As letras galegas o 17 de maio teñen unha celebración dobre porque hoxe conmemórase tamén o Día Internacional contra a LGTBIfobia. Cómpre entón destacar o papel que as nosas letras e creadoras teñen na erradicación das violencias e na normalización e visiblización do colectivo LGTB.

Recomendamos aquí algunha das obras en galego que levamos lido no club (podes ver a relación completa na pestana Que limos?):

Tamén dentro da iniciativa #DesconfinarALingua da Rede de bibliotecas municipais da Coruña para as Letras Galegas 2020, as integrantes do club de lectura quixemos cubrirnos a cara con máscaras de creación en galego para destacar o papel universal e transversal da nosa lingua, eliminando barreiras abrindo a xanela grande de todo o que ofrece o idioma.

Que recomendacións nos fas ti para #DesconfinarALingua?

Monográfico especial: refuxiades LGTB

Habitualmente lemos textos literarios, fundamentalmente en formato físico, que nos proporcionan debates e sesións máis ou menos animosas.

Aproveitando que o 29 de abril se celebrou o simposio virtual “COVID-19 & Queer Asylum” no que participaron representantes de ONGs, persoal da xustiza que traballa o asilo queer e activistas e persoas LGTBQI+ que buscan asilo en Alemaña, decidimos lanzarnos á lectura do audiovisual combinada coa da actualidade e de como a crise do COVID-19 afecta ás persoas refuxiadas e moi especialmente ás refuxidas LGTBQI+.

Organizamos esta “lectura”, guiada e proposta polo compañeiro Martín, para poñer o foco no cruce entre os dereitos afectivos sexuais, a migración e as fronteiras.

  • O documental “Huir para amar y ser: asilo y resistencias LGBTI de Marruecos a Barcelona”, de Victor Yustres, Sònia Calvó e Victòria Oliveres, que realizaron coa colaboración da Comisión Catalana de Ayuda al Refugiado-CEAR e o Servicio Civil Internacional.

  • A curtametraxe “No place like home”, de David Velduque, que narra a historia de Niko, que despois de vivir libremente a súa sexualidade en Madrid, vese forzado a volver ao seu país da Europa do Este para coidar da súa nai enferma. Sin embargo, non tardará en darse conta de que o motivo real do seu regreso era outro. “No place like home” é unha viaxe devastadora que bota luz sobre a discriminación sufrida polo colectivo LGTB en moitas partes do mundo.

No place like home | A short film by David Velduque from David Velduque on Vimeo.

  • A curta “Guillermo en el tejado”, de Miguel Lafuente. Narra como un xoven cineasta homosexual, Guillermo, descubre a superficialidade dos seus problemas cando coñece a realidade Samir, un refuxiado sirio.

  • a peza de teatro documental “Elegy“, que moi xentilmente nos facilitou Andrés Requejo. A peza recibiu premios coma o Godoff a Mellor Intérprete Home de 2015 (a Andrés Requejo); e o premio Royal National Theatre Foundation Playwright Award a Mellor Texto.

É unha obra de teatro inspirada nas entrevistas con persoas refuxiadas iraquíes en Siria do fotoxornalista Bradley Secker. Ao principio parece ser a historia dun amor imposible dun home co seu mellor amigo, pero pouco a pouco revélasenos coma algo máis: unha poética carta de amor ás vítimas dos asasinatos homófobos que suceden no Irak liberado.

elegy dossiermano2

  • O compañeiro Martín fará un directo en IG con Martín Iglesias, que dende Dresden está a traballar con persoas refuxiadas en distintos proxectos sociais e educativos. Será o mércores 6 de maio, ás 20.30h, no Instagram do club.

refuxiades

E ata aquí o monográfico especial. Que vos parece? Apuntádesvos?

Despois, xa na semana das Letras Galegas, e como dixemos nunha entrada anterior, temos unha cita con María Reimóndez e A esencia da cidade. Se queres participar nesta sesión en zoom, escríbenos nos comentarios ou envíanos un mail a bibliotecas@coruna.es.

Queremos pechar esta entrada co tema musical co que remata a función de Elegy, que nos encanta. A vós?